tomtya

กำลังคิดอยู่ว่า เราบ้าไปรึเปล่าที่พิมพ์ไดอารี่ที่ PC ไม่ค่อยออกรสออกชาติ แต่ถ้าพิมพ์กับ laptop เมื่อไหร่ เป็นลื่นไหล อยากเขียนไดอารี่อยู่ตลอดเวลา
ท่าจะบ้าแน่ๆๆ (ตอนนี้ก็พิมพ์กับ laptop เพราะยืมเครื่องที่ทำงานมาแปลงานให้เพื่อน)
ช่วงที่แอบอู้ ก็จะพิมพ์ไดอารี่ซะงั้น เหอๆๆ

วันนี้ขอว่าเรื่อง อัจฉริยสร้างได้ กันซะหน่อย

เพิ่งอ่านจบไป ตอนหนังสือออกแรกๆไม่ได้ใส่ใจ แต่พอได้ forwarded mail เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็เลยอยากรู้ว่าเนื้อหาข้างในเป็นยังไง ซื้อมาก็อ่านเลย (เป็นครั้งแรก เพราะปกติจะดองเค็มไว้ก่อน) ก็อ่านจบวันนั้น แบบรวดเดียวจบเลยล่ะ
หนังสืออ่านสบายมาก เนื้อหาออกจะสนุกด้วยซ้ำ มีความเป็นหนูดีอยู่สูงในแทบทุกบรรทัดเลยทีเดียว อธิบายได้ง่าย และทำให้เรารู้สึกว่า เฮ่ยยยย มันไม่น่าจะยากนะกับการที่จะเป็นอัฉริยภาพ!!!!! ….. ช่างกล้าพูด อิอิ

อ่านไปแล้วรู้สึกว่า เราไม่จำเป็นต้องเป็นแบบเก๊งเก่งหรอกนะ แค่จัดการชีวิต พัฒนาตัวเองอยู่เสมอ แค่นี้ก็เป็นอัจฉริยะได้แล้ว (สำหรับตัวเราเอง)

บอกตามตรงว่าอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้วมีแรงฮึดในการที่จะหาอะไรๆทำ ซึ่ง บอกตามตรงกว่า ไอ้ อะไรๆ ที่เราว่าเนี่ย เราก็ยังไม่แน่ใจหรอก เพียงแต่ว่าอย่างน้อยเราเองก็เริ่มรู้สึกมีแรงฮึดมากขึ้น

ก็ต้องมาคอยดูกันว่ามันจะไปได้ซักกี่น้ำ ((เพราะแต่นี้เราก็แทบจะเอาตัวไม่รอบแล้วอ่ะ))

วันนี้มีเรื่องให้ตื่นเต้นแกมเครียดเล็กน้อย หลังจากเหนื่อยทรหดกับการตื่นเช้ามากๆไปม.อุบลฯ ตั้งกะตี 4 กันเลยทีเดียว อิอิ ไปคราวนี้โชคดีเจอพี่โหน่ง รุ่นพี่มอขอ ของเราเอง ตอนเรียนเนี่ยนะไม่เคยได้คุยกันหรอก เพราะเรายังเด็กนัก ไม่รู้อะไรเลยย เล่นไปวันๆ แต่เสียดายไม่เจอไอ้เคน กับพี่หงส์น่ะ พักกินข้าวซะงั้นอ่ะ
ไม่เป็นไร คราวหน้าค่อยว่ากัน 

กลับถึงกทม. ด้วยความเหนื่อยอย่างแรง อยากจะงีบซักนิดหน่อย แต่ก็แอบเคลียร์งานเล็กน้อย แล้วโทรศัพท์นังหงุ่นก็มา …. คุยกันสรุปว่า ไอ้โจจะแต่งงานเดือนตุลาคมนี้แหละ แล้วมันก็คุยกับองุ่นว่าให้หารายชื่อเพื่อนสมัยอุดรพิทย์มาหน่อยดิ เพราะไม่ใช่แค่มันจะได้ประโยชน์คนเดียวหรอกนะแต่เราๆนี่แหละ (เผื่อถึงงานตัวเองไง ฮ่าๆๆๆ เมื่อไหร่ไม่รู้) ก็เลยนั่งไล่รายชื่อเพื่อนๆ

ขอบอกว่าแค่ชื่อเล่นก็ยังเล่นเอาแทบแย่ คิดกันแทบตาย ส่วนชื่อจริงนั้นไม่ต้องพูดถึงอ่ะ ได้ซัก 5 ชื่อก็เก่งแล้วอ่ะ เครียดกันไปเลยยย ไม่คิดว่าจะจำกันไม่ได้ขนาดนี้น่ะสิ มานั่งนึกๆดู นี่มันก็ร่วม 10 ปีแล้วนะที่จบมาเนี่ย ไม่ค่อยได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนเลยอ่ะ กลับบ้านทีไรก็แค่แว๊บ ขับรถเข้าไป ไม่ได้มีโอกาสเข้าไปไหว้อาจารย์เลยอ่ะ

คิดว่าถ้าจะให้ได้ชื่อเพื่อนมาโดยไม่ต้องคิดมาก ก็เห็นจะเป็นไปขอรายชื่อที่โรงเรียนอ่ะ มันอาจจะไม่สนุกได้มาแบบนี้ แต่ว่ารับรองว่าได้รายชื่อครบ แต่อีกใจนึงก็อยากที่จะลองหาด้วยตัวเอง เพราะรู้สึกว่ามันสนุกดีว่ะ

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วอ่ะ

ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเกิดว่ารวมเพื่อนได้มากพอ (ยกเว้นeไอ) มันจะสนุกแค่ไหน บางคนไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่เรียนจบ บางคนถึงจะไม่สนิทด้วยแต่ว่ายอมรับเลยว่าอยากเจออ่ะ อยากเจอทุกๆคน

รายชื่อข้างล่างก็คือเพื่อนๆที่เราพอจะคิดออกอ่ะ (เศร้านะเนี่ยที่จำได้ไม่หมดอ่ะ)
พี่ต้น  พงษ์พินิจ  ศิริสวัสดิ์
เด่น
ตู่
น็อต  พันธนา  พาโส
เชษ  เชษฐพล
เจษ  เจษฎา
ติ๊ก
บุ๋ม  กัลยา   พรหมพิทักษ์
จู
เก๋
ต้อม
อ้อม
ด๋อย  ภารดี
นัท  ปนัดดา
ทีม  วุฒินันท์
เต๋า  วีรชาติ   หงษาคำ
แอ๊บ  บุญนาถ
อนันต์  อนันต์
จำลอง  จำลอง
โซม  วุฒิพงษ์  แสงประกอบ
นัดดา
ประภาศรี
อุ๋ย
อูน  วีนา   แก่นงาม
โอ  อภิรักษ์
ดาว  พรทิพา  โยธาวงศ์
นิดหน่อย รัชนีวรรณ แก้วโพนเพ็ก
อ้อ
หมี  ศักดิ์สิทธิ์  พรหมพฤษฒา
แอน  ศรันยา  วอขวา
ดี้
ป๋อง
Eเปิ้ล
ป๊อปปี้
ฟี่  แคทรียา   ดอนเกิด
องุ่น  สมใจ  เทศศรีเมือง
กุ๊กไก่  สิริรัตน์  สิริภักดื